Z dwupiennością mamy do czynienia w wypadku roślin rozdzielnopłciowych, których kwiaty słupkowe i pręcikowe występują na oddzielnych osobnikach. Dwupienność może być jedną ze strategii roślin związanych z uniknięciem samozapylenia.
Dwupienność spotykamy u wierzb (Salix), sagowców (Cycadopsida), miłorzębowych (Ginkgopsida), jałowca pospolitego (Juniperus communis), cisa pospolitego (Taxus baccata), konopiowatych (Cannabinaceae), osoki aloseowatej (Stratiotes aloides), moczarki kanadyjskiej (Elodea canadensis), walisnerii (Valisneria spiralis), szparaga lekarskiego (Asparagus officinalis), niektórych rośłin z rodziny palmowate (Arecaeae=Palmae).
Zobacz też: przegląd zagadnień z zakresu biologii
Turzyca brzegowa (Carex riparia) - gatunek byliny należący do rodziny turzycowatych. W Polsce jest pospolita nad brzegami wód eutroficznych oraz często w miejscach okresowo zalewanych także na torfowiskach niskich.
Charakterystyka
- Pokrój
- roślina tworzy rozłogi oraz kłącza.
- Łodyga
- Ostro trójkanciasta, szorstka o wyokości 0,8 - 2,0 metra.
- Liście
- o szerokości 1 - 2 cm z wyrażną rynienką pośrodku.
- Kwiaty
- Kwiaty rozdzielnopłciowe zebrane w kłosach.
- Owoce
- orzeszek ukryty w odwrotniejajowatym, trójkanciastym pęcherzyku. Owoce zebrane w owocostany o delikatnym unerwieniu.
- Biotop
- gatunek charakerystyczny dla olsu oraz zespołu Caricetum riparae
Worsleya rayneri, W. procera - gatunek byliny z rodziny amarylkowatych. Nie ma nazwy polskiej. Jest to endemit deszczowego lasu atlantyckiego w Brazylii (Mata Atlantica). Swoją nazwę zawdzięcza A. Worsleyowi (1861 - 1943), amerykańskiemu inżynierowi, znawcy roślin cebulowych.
Charakterystyka
Roślina okazała i trudna w hodowli. Wymaga stromego granitowego zbocza, porannego nasłonecznienia, wiatru i silnie nawilżonego powietrza. Naturalnym środowiskiem jej życia są zbocza gór w okolicy Rio de Janeiro. Obecnie bardzo zagrożona wymarciem. Ostatni pożar w tamtej okolicy (wzniecony przez farmera) zniszczył 40% zasobów gatunkowych.
- Łodyga
- Dorasta do 1,5 m wysokości.
- Liście
- Mają do 90 cm długości.
- Kwiaty
- Piękne, fioletowo - niebieskie kwiaty występują po kilka na szczycie łodygi. Osiągają 15 cm
- Cebule
- Posiadają bardzo długie szyjki.
Claudia Wells (urodzona 5 lipca 1966) amerykańska aktorka.
Urodzona w Kuala Lumpur w Malezji, dorastała w San Francisco. Po kilku występach w serialach telewizyjnych zagrała w Powrocie do przyszłości rolę Jennifer Parker - dziewczynę głównego bohatera. Z powodów osobistych nie mogła powtórzyć swojej kreacji w następnych częściach, gdzie została zastąpione przez Elisabeth Shue.
Od 1991 roku Claudia prowadzi sklep z męskimi ubraniami w Studio City w Kalifornii pod nazwą Armani Wells.
Linki zewnętrzne
Kocioł Smogorni – nisza niwalna w Sudetach Zachodnich, w środkowej części Karkonoszy
Kocioł Smogorni położony jest w południowo zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w paśmie Karkonoszy, na terenie Karkonoskiego Parku Narodowego, na zachód od formacji skalnej Słonecznika, na północno-zachodnim zboczu Smogorni.
Jest to nisza niwalna o dnie głęboko wciętej w zbocze doliny o półkolistym zarysie, podcinającej północno zachodnie zbocze Smogorni. Powstała w wyniku zalegania przez długi czas zlodowaciałej pokrywy śnieżnej, podczas ostatniego zlodowacenia w plejstocenie. Ściany niszy łagodnie opadają, a dno jest wąskie i płytkie. Zbocza niszy częściowo porośnięte są kosodrzewiną. Rośnie tu wiele gatunków ziół. W Kotle Smogorni swoje źródło ma Srebrny Potok.
Turystyka
W pobliżu Kotła Smogorni przechodzą szlaki turystyczne
- czerwony - fragment Głównego Szlaku Sudeckiego prowadzący z Szklarskiej Poręby na Śnieżkę i dalej, przechodzi górną krawędzią kotła.
- zielony - prowadzący z Karpacza przechodzi dolną krawędzią kotła.
Worsleya rayneri, W. procera - gatunek byliny z rodziny amarylkowatych. Nie ma nazwy polskiej. Jest to endemit deszczowego lasu atlantyckiego w Brazylii (Mata Atlantica). Swoją nazwę zawdzięcza A. Worsleyowi (1861 - 1943), amerykańskiemu inżynierowi, znawcy roślin cebulowych.
Charakterystyka
Roślina okazała i trudna w hodowli. Wymaga stromego granitowego zbocza, porannego nasłonecznienia, wiatru i silnie nawilżonego powietrza. Naturalnym środowiskiem jej życia są zbocza gór w okolicy Rio de Janeiro. Obecnie bardzo zagrożona wymarciem. Ostatni pożar w tamtej okolicy (wzniecony przez farmera) zniszczył 40% zasobów gatunkowych.
- Łodyga
- Dorasta do 1,5 m wysokości.
- Liście
- Mają do 90 cm długości.
- Kwiaty
- Piękne, fioletowo - niebieskie kwiaty występują po kilka na szczycie łodygi. Osiągają 15 cm
- Cebule
- Posiadają bardzo długie szyjki.
Grupa inkluzywna - to typ grupy społecznej przeciwstawny wobec grupy ekskluzywnej. Członkiem tego typu grupy może być każda osoba, nie są tutaj istotne żadne kryteria klasyfikacyjne.
W rzeczywistości czysty model rzadko jest spotykany, można jednak mówić o grupach, które do tego modelu się zbliżaja i umożliwiają uczestnictwo bez konieczności zdobywania specjalnych kwalifikacji lub referencji. Przykładem grupy inkluzywnej może być także społeczność wikipedystów
Łączeń baldaszkowy (Butomus umbellatus L.) - roślina z rodziny łączniowatych.
Charakterystyka
- Pokrój
- Bylina dorastająca do wysokości 1,5 m wysokości.
- Łodyga
- Gruba, rozrastająca się poziomo.
- Liście
- Równowąskie, trójkanciaste, sztywne, długości do 1 m.
- Kwiaty
- Okwiat w dwóch okółkach, sześciolistkowy, białoróżowy. Pręcików 9, słupków 6 zrośniętych częściowo u podstawy. Kwiaty zebrane w pozorny baldaszek osadzony na na szczycie pędu. Kwitnie w czerwcu i lipcu.
- Owoc
- Mieszek opatrzony ziobkiem.
- Biotop, wymagania
- Strefa umiarkowania Eurazji. Częsta w Polsce. Rośnie na brzegach wód wolno płynących lub stojących i na moczarach.
Hyper Classic jest to program muzyczny emitowany codziennie w polskiej telewizji Hyper w godzinach od 0:00 do 0:30. Poświęcony jest szeroko rozumianym klasykom gier PC’towych, jak i konsolowych. Gry przedstawiane w programie często mają już swe lata, jak i swoją rzeszę fanów.
Przykłady gier wyświetlanych w trakcie trwania programu: Giants: Citizen Kabuto, Half-Life, Serious Sam.
Astrowce (Asterales Lindl.) - rząd roślin nasiennych, uważany za najbardziej zaawansowaną ewolucyjnie grupę roślin dwuliściennych. W Polsce występują prawie wyłącznie jako rośliny zielne, na świecie żyją również gatunki drzewiaste i krzewiaste. Do rzędu należy jedna tylko rodzina astrowate, dawniej nazywana rodziną złożonych.
Charakterystyka
Kwiatostan koszyczkowy (pseudanthium), skupiający wiele małych kwiatów, osadzonych spiralnie na rozszerzonym osadniku kwiatostanowym, okryty od spodu wielolistną okrywą. Kwiaty w koszyczku rozwijają się i dojrzewają od brzegu ku środkowi. Koszyczki występują pojedynczo lub w zebrane w kilka.
Kwiaty promieniste to kwiaty rurkowate, a kwiaty grzbieciste to języczkowate.
Grupa kwiatów rurkowatych często jest otoczona okółkiem kwiatów języczkowatych.
Kielich przemieniony jest w puch kielichowy (pappus), składający się z licznych włosków.
Owocem jest niełupka opatrzona wieńcem włosków.
Systematyka
- Pozycja w systemie Reveala
-
Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe Takht., nadrząd Asteranae Takht., rząd astrowce,Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rzędu astrowce wg Reveala
- rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)
- Pozycja w systemie Cronquista
-
Gromada okrytonasienne, klasa dwuliścienne, podklasa Asteridae , rząd astrowce,
- rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)
Ikebana (生け花, いけばな, dosłownie żyjące kwiaty) - japońska sztuka układania kwiatów, nazywana także kadō (華道) - “droga kwiatów”.
W przeciwieństwie do dekoracyjnych bukietów w stylu zachodnim, japońska sztuka układania kwiatów skupia się na tworzeniu harmonii linearnych konstrukcji, rytmu i koloru. Podczas gdy ludzie Zachodu podkreślają ilość i barwy roślin, poświęcając uwagę przede wszystkim pięknu kwiatów, Japończycy podkreślają linearne aspekty kompozycji. Rozwinęli sztukę obejmującą nie tylko kwiaty, ale również wazon, łodygi, liście i gałęzie. Cała struktura japońskiego układania kwiatów opiera się na trzech głównych punktach, symbolizujących niebo, ziemię i ludzkość.
Materiały roślinne początkowo służyły do dekorowania wnętrz świątyń buddyjskich. Za prekursora ikebany uważany jest mnich Ikenobō Senkei żyjący w XV wieku. Od tego czasu powstało wiele szkół układania ikebany. Najważniejsza to nadal Ikenobō-ryū od czterdziestu pięciu pokoleń popularyzująca styl rikka (’stojące kwiaty’) przez ród Ikenobō. Innymi zasadami kieruje się styl nageirebana (’kwiaty wrzucane’), który dał początek wielu popularnym dziś kierunkom. W XVIII wieku powstały filozoficzne (oparte na Konfucjanizmie) założenia kompozycji kwiatowych. W okresie Meiji powstała szkoła Ohara-ryū wprowadzająca nowatorski styl moribana (’spiętrzone kwiaty’). Współcześnie nadal powstają nowe kierunki. Ikebana jest przedmiotem nauczanym w szkołach i na uniwersytetach.
2C - jest to nazwa grupy psychedelicznych substancji psychoaktywnych, pochodnych fenyloetyloaminy. Fenetylaminy 2C przy pierścieniu benzenowym w pozycjach 2 i 5 mają podstawione grupy metoksy. Podstawienie 4 pozycji warunkuje działanie psychoaktywne fenetylaminin 2C. Większość znanych fenetylamin 2C została otrzymana po raz pierwszy przez Alexandra Shulgina w latach 70′ i 80′ i dokładnie przez niego opisana w książce PiHKAL. Alexander Shulgin wymyślił nazwę 2C dla tej grupy psychedelików.
Zobacz też
- fenyloetyloamina
- psychedeliki
- substancje psychoaktywne
Rebutia arenacea (Sulcorebutia arenacea) - kulisty kaktus. Brązowozielony pęd gęsto pokryty białymi cierniami na spiralnie ułożonych brodawkach. Wiosną tworzy złotożółte kwiaty, średnicy do 3 cm. Wolno tworzy odrośla. Wysokość 5 cm.; szerokość 6 cm. Minimalna temperatura 10˚C.
Polna Dywizja Szkoleniowa Nord (niem. Feldausbildungs-Division Nord) – jedna z niemieckich dywizji szkoleniowych. Utworzona w maju 1944 roku z przekształcenia 388 Polnej Dywizji Szkoleniowej. W lutym 1945 roku przekształcona w Polną Dywizję Szkoleniową Kurland. Dowódca – generał Johann Pflugbeil, skład - 2 pułki szkoleniowe grenadierów.
Linki zewnętrzne
Turbina Savoniusa, typ turbin wiatrowych o pionowej osi obrotu (ang. vertical-axis wind turbine, VAWT). Wynaleziona w Finlandii przez S.J. Savoniusa w 1922 r.
Przekrój poziomy turbiny Savoniusa jest zbliżony do litery “S”. Różnica w ciągnięciu przez wiatr strony wypukłej i wklęsłej obu skrzydeł powoduje obrót. Na słabą wydajność - w porównaniu do innych modeli tego samego rozmiaru - ma wpływ rodzaj pracy opartej na efekcie ciągnięcia oraz to. Turbina obraca się wolno i dlatego ma małe zastosowanie do generowania elektryczności. Używana do pompowania wody, anemometrów, zasilania boj głębinowych. Stosowana kiedy niezawodność i koszty są ważniejsze niż wydajność.
Następnym głównym typem jest turbina Darrieusa.
Miszewo B – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płońskim, w gminie Nowe Miasto.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.
Zobacz też: Miszewo, Miszewo Murowane, Miszewo Wielkie
Pajęcznica gałęzista (Anthericum ramosum L.) - bylina z rodziny liliowatych.
Charakterystyka
- Pokrój
- Bylina, jej kłącza podziemne są włókniste.
- Łodyga
- Wzniesiona, dorastająca do 1 m wysokości, rozgałęziona.
- Liście
- Liście odziomkowe, rynienkowate, długie, do 40 cm długości.
- Kwiaty
- Kwiatostan - rozpierzchła wiecha. Kwiaty białe, średnicy 25 mm. Listki okwiatu ułożone w dwóch okółkach. Zawiera 6 pręcików. Zalążnia trójkomorowa, kulista. Kwitnie od końca czerwca do sierpnia.
- Biotop (wymagania)
- Rośnie w rozproszeniu w suchych, widnych lasach i na porębach. Zaliczana jest do roślin miododajnych.
Otaria, uchatka patagońska (Otaria flavescens) - ssak z rodziny uchatkowatych występujący u wybrzeży południowej Ameryki Południowej.
Wygląd
Żółtobrązowa albo szarobrunatna sierść, samce posiadają grzywę na karku.
- Średnie wymiary
-
- Wielkość ciała do 2,5 m.
- Waga do 300 kg.
Tryb życia
Dzienny tryb życia. Żyje w stadach złożonych z samca, samic oraz młodych. Żywi się rybami i głowonogami, w poszukiwaniu których nurkuje na głębokość do kilkudziesięciu metrów.
Rozmnażanie
Samica rodzi jedno młode po 11 miesięcznej ciąży usamodzielniające się w wieku 4-5 lat.
Drosera spatulata – roślina owadożerna z rodzaju rosiczek.
Charakterystyka
- Pokrój : wieloletnia, drobna, średnio 2,5-6cm.
- Liście : tworzy rozetę kilkunastu pułapek, które tworzą włoski gruczołowe wabiące ofiarę, pułapka zwija się do środka i trawi zdobycz przez jeden do dwu tygodni.
- Kwiaty : tworzy długi pęd kwiatowy dorastający do około (20-30cm), który wytwarza grono pąków z których po przekwitnięciu tworzy mnóstwo nasion.
- Biotop : torfowiska, tereny podmokłe.
Ciekawostka
- Drosera spatulata – wytwarza fioletowo-różowe kwiaty.
- Drosera spatulata fight flower – wytwarza białe kwiaty.
Astrowce (Asterales Lindl.) - rząd roślin nasiennych, uważany za najbardziej zaawansowaną ewolucyjnie grupę roślin dwuliściennych. W Polsce występują prawie wyłącznie jako rośliny zielne, na świecie żyją również gatunki drzewiaste i krzewiaste. Do rzędu należy jedna tylko rodzina astrowate, dawniej nazywana rodziną złożonych.
Charakterystyka
Kwiatostan koszyczkowy (pseudanthium), skupiający wiele małych kwiatów, osadzonych spiralnie na rozszerzonym osadniku kwiatostanowym, okryty od spodu wielolistną okrywą. Kwiaty w koszyczku rozwijają się i dojrzewają od brzegu ku środkowi. Koszyczki występują pojedynczo lub w zebrane w kilka.
Kwiaty promieniste to kwiaty rurkowate, a kwiaty grzbieciste to języczkowate.
Grupa kwiatów rurkowatych często jest otoczona okółkiem kwiatów języczkowatych.
Kielich przemieniony jest w puch kielichowy (pappus), składający się z licznych włosków.
Owocem jest niełupka opatrzona wieńcem włosków.
Systematyka
- Pozycja w systemie Reveala
-
Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe Takht., nadrząd Asteranae Takht., rząd astrowce,Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999 Systematyka rzędu astrowce wg Reveala
- rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)
- Pozycja w systemie Cronquista
-
Gromada okrytonasienne, klasa dwuliścienne, podklasa Asteridae , rząd astrowce,
- rodzina: astrowate (Asteraceae Dumort.)
Ogórek (Cucumis) – to rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych. Pochodzi ze Środkowej Azji.
Charakterystyka
- Kwiaty
- Ogórek posiada trzy typy płci kwiatów: męskie (z pręcikami), żeńskie (ze słupkiem) i hermafrodytyczne (organy żeńskie i męskie). Ilość kwiatów różnych typów płci na jednej roślinie oraz kolejność ich inicjacji determinuje płeć całej rośliny.
I tak wyróżnia się 3 podstawowe typy płci roślin ogórka:
- jednopienny - posiadający zarówno kwiaty żeńskie jak i męskie
- żeński - tylko kwiaty żeńskie
- obupłciowy - tylko kwiaty hermafrodytyczne
Poza powyższymi typami płci wyróżnia się szereg rzadziej występujących typów:
- męskojednopienny - wytwarza kwiaty męskie a następnie hermafrodytyczne
- żeńskojednopienny - wytwarza kwiaty żeńskie, a następnie kwiaty hermafrodytyczne
- trójjednopienny - posiada kwiaty hermafrodytyczne, męskie i żeńskie
- męskodwupienny - najpierw rozwijają się kwiaty męskie, a następnie w niewielkiej ilości kwiaty hermafrodytyczne i żeńskie
- żeńskodwupienny - najpierw inicjują się kwiaty żeńskie, a następnie w niewielkiej ilości kwiaty hermafrodytyczne i męskie
- Owoce
- Typ owocu to jagoda.
Systematyka
- Systematyka w systemie Reveala
Gromada okrytonasienne, podgromada Magnoliophytina , klasa Rosopsida, podklasa ukęślowe, nadrząd Cucurbitineae, rząd dyniowce, podrząd Cucurbitineae Engl., rodzina dyniowate, podrodzina Cucumidoideae Burnet, plemię Cucumereae Endl. ex M. Roem., podplemię Cucumerinae E.G.O. Müll. & Pax in Engl. & Prantl. Reveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, Universyty of Maryland, 1999.
- Gatunki flory Polski
- melon, (Cucumis melo L.) – efemerofit
- ogórek siewny (Cucumis sativus L.) - gatunek uprawiany
- Inne gatunki (wybór)
-
- Cucumis anguria L.
- Cucumis dipsaceus C.G. Ehrenb. ex Spach
- Cucumis ficifolius A. Rich.
- Cucumis metuliferus E. Mey. ex Naud.
- Cucumis myriocarpus E. Mey. ex Naud.
- Cucumis prophetarum L.
Zobacz też:
Ogórek kiszony, ogórek konserwowy.
Przypisy
Liczba kształtu drzewa - iloraz miąższości drzewa do objętości walca porównawczego opartego na określonym przekroju poprzecznym pnia i wysokości drzewa. Wzór ogólny f=V/(g*h)
Wyróżniamy 3 rodzaje liczb kształtu:
a) niewłaściwa liczba kształtu - zwana również pierśnicową. Do jej obliczenia stosuje się pole pierśnicowego przekroju drzewa.
b) właściwa liczba kształtu - pole przekroju jest równe polu na wysokości h/n (najczęściej 1/10) drzewa.
c) absolutna liczba kształtu - pole przekroju jest równe polu przekroju znajdującym sie przy podstawie drzewa.
Istnieje również wysokość kształtuTekst pochylony - jest to iloczyn wysokości drzewa i pierśnicowej liczby kształtu o wzorze: hf=V/g1.3
Wysokość kształtu jest przede wszystkim jednak poziom cieczy w naczyniu o kształcie walca, którego średnica jest równa pierśnicy drzewa , przy założeniu, że objętość cieczy nalanej do naczynia równa się miąższości drzewa. Ma zastosowanie przy obliczaniu miąższości pojedyńczego drzewa jak i całych drzewostanów -służą do tego specjalne tablice
Kolba (łac. spadix, ang. spadix) – rodzaj kwiatostanu roślin, zwany z rosyjskiego kaczanem. W botanice określeniem tym nazywa się kłos o silnie zgrubiałej osadce. Często w kolbie kwiaty ułożone są bardzo gęsto i ściśle obok siebie. Kolba występuje m. in. u niektórych roślin z rodziny arekowatych, obrazkowatych, wiechlinowatych. W kolbę zebrane są np. kwiaty żeńskie i ziarniaki kukurydzy.
Bażantarnia – kompleks lasów znajdujący się w Bańgowie – dzielnicy Siemianowic Śląskich, o powierzchni około 40 ha.
Kompleks leśny Bażantarnia jest ulubionym miejscem spędzania wolnego czasu siemianowiczan, a w przeszłości był punktem stacjonowania wojsk Napoleona. Przez park przebiega ścieżka rowerowa do centrum miasta Siemianowic Śląskich.
Fauna
W obrębie parku bytują: łasice, sarny, zające, bażanty, sroki, szpaki, kukułki, kosy, wilgi i słowiki, lisy.
Flora
Roślinność parku stanowią m.in.: dęby szypułkowe, dęby bezszypułkowe, kasztanowce, klony pospolite, brzozy, graby, osiki, dęby czerwone, lipy drobnolistne, topole czarne, jesiony wyniosłe, robinie i jawory.
Zobacz też
- fauna i flora Siemianowic Śląskich